ภาพร่องรอยหลักฐานเดือยเข็นหางเหยี่ยวที่ปลายจันทันของศาลาการเปรียญหลังเดิมก่อนการซ่อมบูรณะ วัดบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี เดือยหางเหยี่ยวนี้ใช้สำหรับการแขวนจับยึดเชิงชายไว้ โดยที่เชิงชายจะบากร่องลักษณะที่เรียกว่าร่องเดือยเข็น ส่วนหนึ่งของร่องเป็นร่องกว้างโดยผนังร่องเสมอกันโดยหน้าตัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมมุมฉากมีความกว้างของร่องเท่ากับความกว้างของหางเหยี่ยวที่ปลายจันทัน อีกส่วนหนึ่งของร่องเป็นร่องที่แคบลงโดยมีหน้าตัดขวางของร่องเป็นรูปสี่เหลี่ยมคางหมู เมื่อติดตั้งเชิงชายก็จะเสียบเดือยให้เข้าในส่วนของร่องกว้างแล้วเข็นลงให้ด้านร่องแคบหนีบล็อคเดือยไว้ กริยาการติดตั้งโดยการเสียบเข็นนี้จึงเป็นที่มาของชื่อเรียกว่า “เดือยเข็น”

ลักษณะของหางเหยี่ยวเดือยเข็นและร่องเดือยเข็นในแกนตั้งและนอน