การใช้ลิ้นกระบือเพื่อการประกอบพื้นภายนอกในงานสถาปัตยกรรมไม้ของประเทศญี่ปุ่นมิใช่เพื่อการจับยึดรั้งแผ่นพื้นไว้ด้วยกันอย่างมั่นคงแข็งแรงป้องกันการแตกแยกออกจากกันเช่นในการเพลาะประกอบแผ่นพื้นหรือแผ่นฝาในงานสถาปัตยกรรมไทยซึ่งรอยต่อมักจะแนบกันสนิทหรือมีร่องลิ้นปลาไหลเสียบอยู่ตลอดแนวรอยต่อด้านความหนาของไม้ จะพบว่าพื้นภายนอกในงานสถาปัตยกรรมญี่ปุ่นตามที่แสดงในภาพนั้นมีร่องระหว่างรอยต่อเพื่อให้น้ำสามารถไหลผ่านลงไปได้ ดังนั้นลิ้นกระบือจึงมิใช่มีหน้าหน้าที่เพื่อการดึงรั้งแต่ทำหน้าที่ต้านการห่อตัวและรักษาระนาบของแผ่นไม้ให้สม่ำเสมอกัน ในกรณีที่ส่วนขอบของแผ่นไม้แผ่นใดแผ่นหนึ่งอาจเกิดการห่อตัวลิ้นกระบือจะทำหน้าที่ขัดไว้ต้านการห่อตัว หรือแม้แต่เกิดการห่อตัวที่ขอบทั้งสองข้างก็ตาม ทิศทางการห่อตัวที่ตรงข้ามกันของแผ่นไม้ทั้งสองแผ่นก็จะถูกลิ้นกระบือนี้ขัดขวางต้านไว้เช่นกัน

ลิ้นกระบือคือแผ่นไม้ขนาดไม่กว้างนัก เสียบขวางรอยต่อไม้ไว้เป็นช่วงโดยการเซาะบากร่องที่ความหนาของไม้ทั้งสองแผ่นที่นำมาประกอบกันแล้วเสียบลิ้นกระบือลงในร่องนั้น อาจแทงด้วยลูกสลักไม้จากด้านหน้ากว้างของแผ่นไม้ทะลุขวางลิ้นกระบือเพื่อป้องกันการหลุดของแผ่นไม้ก็ได้

ภาพ: บันทึกจากอาคารในวัด Yakushi-ji เมือง Nara ประเทศญี่ปุ่น มกราคม 2568